Początki sztuki użytkowej
W dzisiejszym wpisie poruszymy temat sztuki użytkowej czy inaczej zwanej sztuką stosowaną. Ten rodzaj sztuki zajmował i zajmuje się wytwarzaniem niewielkiej ilości przedmiotów tworzonych przez artystę albo przez niego zaprojektowanych i wykonywanych przemysłowo na dużą skalę. W tym momencie warto wspomnieć o Towarzystwo Polska Sztuka Stosowana, które poswatało na początku dwudziestego wieku a konkretnie roku 1901 w Krakowie. Owe towarzystwo skupiało architektów, malarzy czy rzeźbiarzy, których zadaniem było zachęcanie do tworzenia sztuki użytkowej opartej o tradycję naszego kraju. W tym celu organizowano imprezy i wystawy oraz wydawano gazetę "Polska sztuka stosowana" przedstawiającą prace członków oraz reprodukcje starych polskich dzieł sztuki.
Rzemiosło artystyczne
Zagadnieniem stosowanym niekiedy zamiennie do sztuki użytkowej jest rzemiosło artystyczne. W tym przypadku mamy do czynienia ze sztuką wytwarzania przedmiotów użytkowych stworzonych z dużymi walorami estetycznymi. Idealnie wpisują się tutaj takie wyroby jak: meble, ceramika czy złotnictwo. Z racji rewolucji przemysłowej tego typu produkty wykonywane są w fabrykach jako masowe ilości.
W dzisiejszych czasach przedmioty wykonane przy użyciu rzemiosła artystycznego uchodzą za dobra luksusowe i są dostępne głównie na rynku wtórnym.
Wzornictwo przemysłowe
Kolejna z istotnych definicji wypływa niejako z poprzedniej. Wzornictwo przemysłowe jak sama nazwa wskazuje rozwijało się wraz z przemysłem. Jego początków należy upatrywać we wczesnych latach wieku dwudziestego. Prym w tej dziedzinie wiodły kraje wysoko uprzemysłowione jak Wielka Brytania czy jakżeby inaczej Niemcy. Poszczególne kraje wytworzyły szkoły wzornictwa przemysłowego, doprowadziło to do wytworzenia się specyficznego stylu dla danych krajów. Kolejne lata skutkowały komercjalizacją co nie podobało się pewnej grupie ludzi.
W naszym kraju początkowo stosowano określenia sztuka stosowana dla przemysłu, pod koniec wieku dziewiętnastego, skrócono ten termin do sztuki stosowanej i określał on działalność artystyczną powiązaną ściśle z tworzeniem przedmiotów użytku codziennego. Znowu należy wspomnieć o dawnej stolicy państwa polskiego Krakowie w którym to założono w roku 1868 Muzeum przemysłu artystycznego.
Sztuka użytkowa współcześnie
Sztuka użytkowa ewoluowała na przestrzeni lat. W okresach bliższych współczesności można wyróżnić między innymi antydesign, który był dla twórców okazją na pokazanie radykalnego wzornictwa. W tym okresie zaczeły się też pojawiać w coraz większej ilości happeningi i różnego instalacje. Kolejnym etapem była produkcja bardzo masowa określana jako pop-design. Chodziło o sprowokowanie odbiorcy. W tym przypadku sięgano nierzadko po przedmioty o niskiej wartości materialnej, nie liczyła się jakość a chęć wywołania reakcji. Oczywiście wytworzyła się pewna grupa artystów "anty" stawiających na bardzo drogie materiały przy których pomocy tworzyli bardzo surowe dzieła.
W ten sposób doszliśmy do czasów obecnych, a są one bardzo ciekawe z wielu względów. Podstawowym jest fakt komputeryzacji i tego że dochodzi do tworzenia "obrazów" czy "rzeźb" przez zaprogramowany maszyny. Dlaczego użyliśmy tych słów w cudzysłowie ? Bo czy twór stworzony przez człowieka nie posiadających ludzkich uczuć, może nam coś przekazać swoimi działami czy to tylko po prostu zwykłe produkty z których na siłę próbuje się zrobić niesamowite dzieła. Branża kreatywna była jeszcze do niedawna uważana za taką która nie ma prawa ucierpieć na komputeryzacji i postępie technicznym. Przecież nawet jeżeli obdarzymy dany komputer w sztuczną inteligencję to pasji nie da się zaprogramować. Na obecnym etapie rozwoju społeczeństwa bardzo chłoniemy takie nowinki i dróg w którą pójdzie sztuka jest wiele.
Oczywiście wykorzystujemy komputery również w inny sposób. Wykorzystując kreatywność nowych osób, np. tworzących w grafice trójwymiarowej. Projekt powstaje w głowie artysty i przenoszony jest do programu komputerowego, który zaprzęga drukarkę 3d do pracy. Ten proces praktycznie niczym nie różni się od od tego z dwudziestego wieku, zmieniły się tylko metody i możliwość. Sztuka jeszcze nie raz nas zaskoczy i nie ma co żałować że nie żyjemy w czasach kiedy powstawały niesamowite dzieła, bo powstają one i dziś. Jesteśmy w ciekawym okresie dla ludzkości i jej współistnienia ze sztuką,należ się cieszyć i z optymizmem patrzeć w przyszłość.
