Wazon Zwiesel Florida ⭐ Artystyczne szkło Heinrich Löffelhardt

Kolekcjonerski wazon

Ten szklany wazon z lat 60. XX wieku, zaprojektowany przez Heinricha Löffelhardta dla niemieckiej huty szkła Schott Zwiesel, charakteryzuje się unikalną i dekoracyjną formą. Wykonany jest z grubego, przezroczystego szkła w odcieniach głębokiego błękitu, przechodzącego miejscami w jaśniejsze tony.

Wazon ma kształt zbliżony do łzy lub wydłużonego owalu, z wyraźnie zaznaczonym, węższym dnem i rozszerzającą się ku górze częścią środkową, która następnie delikatnie zwęża się ku wylotowi. Jego powierzchnia jest nieregularna i fakturowana, co jest wynikiem zastosowanej techniki zdobienia.

W strukturze szkła zatopione są liczne, drobne pęcherzyki powietrza oraz fragmenty srebrnej folii lub metalicznego proszku. Te inkluzje tworzą efekt iskrzącego, wewnętrznego zdobienia, przypominającego zamrożone bąbelki lub drobinki lodu. Srebrzyste elementy kontrastują z intensywnym błękitem szkła, nadając wazonowi bogaty i dekoracyjny wygląd.

Dno wazonu jest płaskie i stabilne, wykonane z przezroczystego szkła bez dodatkowych zdobień, co podkreśla dekoracyjną górną część. Wylot wazonu jest gładki i zaokrąglony.

Projekt Heinricha Löffelhardta łączy w tym wazonie prostą, organiczną formę z efektownym, wewnętrznym zdobieniem, typowym dla szkła artystycznego z połowy XX wieku. Kontrast między gładkim, błękitnym szkłem a iskrzącymi, srebrnymi inkluzjami tworzy interesujący wizualnie i dotykowo obiekt.

STAN ZACHOWANIA: bardzo dobry - bez jakichkolwiek pęknięć i wyszczerbień.
WYMIARY: wysokość 24,5 cm, średnica podstawy 7,2 cm.

POCHODZENIE: przedmiot pochodzi z lat 60. XX wieku.
O ARTYŚCIE: Niemcy - huta szkła Schott Zwiesel - projekt - Heinrich Löffelhardt (1901–1979) był wpływowym niemieckim projektantem ceramiki i szkła, który znacząco ukształtował wzornictwo przemysłowe w Niemczech w latach 50. i 60. XX wieku. Po ukończeniu szkoły średniej w 1920 roku rozpoczął praktykę w fabryce wyrobów srebrnych Peter Bruckmann & Sons w Heilbronn. Następnie, w 1924 roku, kształcił się jako rzeźbiarz u Georga Kolbe w Berlinie. W latach 1937–1941 pracował w Vereinigte Lausitzer Glaswerke pod kierownictwem Wilhelma Wagenfelda.
Po II wojnie światowej, dzięki Wagenfeldowi, objął stanowisko dyrektora ds. wzornictwa w Landesgewerbeamt w Stuttgarcie, zastępując Hermanna Gretscha na stanowisku dyrektora artystycznego w fabrykach porcelany w Arzberg i Schönwald. Zastąpił również Wagenfelda jako dyrektor projektowy w Jenaer Glaswerk Schott & Genossen w Moguncji i jej oddziale w Zweisel.
Löffelhardt jest najbardziej znany ze swoich nowatorskich szkieł do użytku domowego i przemysłowego oraz z gamy szkła żaroodpornego, w tym zestawów do herbaty, filiżanek, spodków, talerzy i misek
W 1976 roku otrzymał honorowe członkostwo w Stowarzyszeniu Niemieckich Projektantów Przemysłowych (VDID), a w 1978 roku został honorowym senatorem Akademii Sztuk Pięknych w Stuttgarcie. Zmarł w 1979 roku w Stuttgarcie.