Unikatowy trójbarwny kielich kryształowy do wina – dwuwarstwowy zielono-różowy

Przedwojenne rzemiosło szklarskie i magia trzech barw

Prezentowany obiekt to prawdziwa perełka dawnego europejskiego hutnictwa szklanego z okresu dwudziestolecia międzywojennego. Kielich charakteryzuje się niezwykle skomplikowaną technologią wykonania – szkło bezbarwne zostało powleczone dwiema cienkimi warstwami barwnymi (zieloną oraz różową). Choć konkretna manufaktura pozostaje niesprecyzowana, stylistyka, nieskazitelna jakość kryształu oraz perfekcja wykonania wskazują na czołowe ośrodki szklarskie dawnej Europy Środkowej. Takie trójbarwne kompozycje należały do najdroższych i najbardziej prestiżowych wyrobów w katalogach epoki.

Spektakularny szlif i finezyjna architektura formy

Głównym atutem kieliszka jest misterny szlif, który z matematyczną precyzją penetruje poszczególne warstwy kolorystyczne szkła. Dolna część rozchylającej się czary została pokryta gęstym szlifem rombowym (w formę podwójnej kostki), przechodzącym wyżej w motywy rozłożystych gwiazd lub palm, które idealnie odsłaniają różowe i bezbarwne refleksy spod zielonej powierzchni. Czara spoczywa na szlifowanej sześciokątnie, smukłej nodze z efektownym diamentowym nodusem w górnej części, a całość zamyka szeroka, gładka stopa ozdobiona od spodu wieloramienną gwiazdą rozetową.

Wyjątkowa ozdoba i doskonała lokata kapitału

W świecie kolekcjonerów antycznego szkła przedmioty wielowarstwowe i wielobarwne zajmują najwyższe pozycje pod względem pożądania. Kielich prezentuje się niezwykle monumentalnie – przy wysokości niemal 20 cm przyciąga wzrok i dominuje w każdej przestrzeni ekspozycyjnej. Zmieniające się w zależności od kąta padania światła barwy sprawiają, że naczynie to wręcz „żyje” w witrynie, stanowiąc luksusowy akcent i doskonałą lokatę kapitału dla miłośników unikalnego designu retro.

TABELA PARAMETRÓW

Stan zachowania

Stan zachowania obiektu ocenia się jako bardzo dobry, gabinetowy. Kryształ zachował nieskazitelną przejrzystość, pierwotny blask i gładkość powierzchni. Na całej strukturze przedmiotu – włączając w to krawędź wylewu, ostre krawędzie szlifów oraz rant podstawy – nie występują jakiekolwiek pęknięcia, wyszczerbienia, odpryski czy ślady wtórnego szlifowania.

FAQ

1. Dlaczego kielich ma aż trzy kolory i jak uzyskano taki efekt?

Jest to efekt niezwykle trudnej techniki powlekania (tzw. Überfang). Hutnik najpierw formował rdzeń z czystego szkła bezbarwnego, a następnie nakładał na niego cienkie warstwy szkła różowego i zielonego. Mistrz szlifierski, wycinając głębokie wzory, celowo przebijał się przez warstwę zieloną do różowej, a w najgłębszych miejscach do bezbarwnej, uzyskując unikalny, trójkolorowy efekt.

2. Jak najlepiej wyeksponować ten trójbarwny kielich?

Aby w pełni docenić urok tego unikatowego szkła, najlepiej umieścić go w przeszklonej witrynie z bezpośrednim, ciepłym podświetleniem (np. LED) od góry lub od tyłu. Światło przechodzące przez dwuwarstwową czarę uwypukli różowo-zielone przejścia tonalne i rozświetli podstawę.

3. Czy brak sygnatury lub oznaczenia huty obniża jego wartość?

W przypadku przedwojennego szkła artystycznego brak sygnatury jest rzeczą całkowicie naturalną – większość luksusowych hut w tamtym okresie znakowała wyroby jedynie łatwousuwalnymi papierowymi nalepkami. O wartości tego obiektu decyduje przede wszystkim unikalna, trójbarwna technologia wykonania oraz nienaganny stan zachowania.