Stary Przedwojenny Kryształowy Kieliszek do Likieru i Nalewek | Różowa Lazura

Dawne Rzemiosło i Technika Dwuwarstwowa

Kieliszek powstał przy użyciu tradycyjnej techniki powlekania (überfang), polegającej na nałożeniu cienkiej warstwy różowego szkła na przezroczysty korpus. Ręczny szlif mistrza szklarskiego precyzyjnie usunął fragmenty barwnej lazury, dając efekt trójwymiarowości oraz pięknego załamania światła na krawędziach grawerunku.

Formacja i Wyrafinowane Szlify Czary

Czara o średnicy rantu 4,2 cm posiada charakterystyczne dla epoki grawery w kształcie wirujących rozet gwiazździstych oraz dołeczkowych szlifów (tzw. oliwek). Smukła noga o delikatnie wyprofilowanym kształcie zapewnia wygodny chwyt i nadaje przedmiotom niezwykłą lekkość wizualną. Całość wspiera się na płaskiej, przezroczystej stopie bez szlifu od spodu, co podkreśla wyrazistość samej czary.

Zastosowanie i Walory Kolekcjonerskie

Kieliszki tego typu, przeznaczone do serwowania wykwintnych nalewek, likierów czy trunków mocnych, stanowiły nieodłączny element eleganckich zastaw stołowych w pierwszej połowie XX wieku. Dzięki zachowaniu doskonałych proporcji i nasyconej, różowej barwie, kieliszek będzie wspaniałym dopełnieniem rzemieślniczej kolekcji dawnego szkła użytkowego.

TABELA PARAMETRÓW

Stan zachowania

Przedmiot znajduje się w stanie bardzo dobrym. Kryształ jest przejrzysty, bez pęknięć, wyszczerbień na rancie czy osadu. Ręcznie cięte wzory zachowały ostrość, a gładka stopa posiada jedynie śladowe mikroryski użytkowe na spodzie, naturalne dla wieku przedmiotu.

FAQ:

Do jakich trunków przeznaczony jest kieliszek o takich wymiarach?

Pojemność i wymiary czary (średnica 4,2 cm) są idealne do serwowania domowych nalewek, gęstych likierów, wódek gatunkowych oraz alkoholi ziołowych.

Jak dbać o dawne szkło kryształowe z barwioną powłoką?

Przedmiot należy myć wyłącznie ręcznie w letniej wodzie z łagodnym detergentem, osuszając miękką ściereczką. Należy unikać mycia w zmywarce i gorącej wody.

Czy brak sygnatury wpływa na wartość przedmiotu?

Przedwojenne wyroby szklarskie bardzo często sygnowane były jedynie nietrwałymi papierowymi etykietami. O wartości decyduje precyzja ręcznego wykonania, technika dwuwarstwowa oraz stan zachowania.